Ένα φορτηγάκι Volkswagen του 1977 σε ανοιχτό πράσινο με καρό πράσινο σαλόνι.
Έχει την επιλογή Westfalia camper, δηλαδή έχει κουζίνα,
κρεβατοκάμαρα, ντουλάπια, νεροχύτη και ανακλινόμενη οροφή.
Έχει τετρακύλινδρο κινητήρα 76 ίππων και κιβώτιο τεσσάρων ταχυτήτων.
Φαντάσου ότι ζεις με τη γυναίκα σου και τα πέντε παιδιά σου
σε ένα τριάρι διαμέρισμα.
Ένας τέτοιος άντρας θα εκτιμούσε πολύ
μία απίστευτη εξοικονόμηση χώρου.
Είναι το ιδανικό αυτοκίνητο για τον καλεσμένο μου…
Πού είναι ο κινητήρας; Υπάρχει;
τον κ. Τζιμ Γκάφιγκαν, που ζούσε σ' αυτή την κατάσταση.
Και τώρα θα ζήσει μαζί μου σ' αυτή την κατάσταση.
- Εμπρός; - Εμπρός; Ποιος είναι;
- Γεια. Ποιος είναι; - Ο Μάικλ.
- Τζέρι Σάινφελντ εδώ. - Μάικλ, δώσε μου…
- Τζέρι, τι κάνεις; - Γεια, Τζιμ. Πώς είσαι;
Καλά. Ήταν ένα απ' τα βλαστάρια μου.
Δεν μπορώ να βοηθήσω. Πάμε για έναν καφέ.
Είμαι ο Τζέρι Σάινφελντ και βλέπετε το Κωμικοί Πάνε για Καφέ με το Αυτοκίνητο.
- Γεια, Τζέρι. Τι κάνεις; - Φαίνεσαι φρέσκος και γλυκός.
Έκανα ντους γι' αυτό.
- Έκανα σόου για τον Πάπα στη Φιλαδέλφεια. - Το ξέρω.
Έκανα ένα επεισόδιο με τον πρόεδρο.
Το είδα.
- Και έπαιξες για τον Πάπα; - Ναι.
- Δεν ήταν αυτό ακριβώς το σχέδιο. - Όχι.
Δεν είμαστε αυτοί που νομίζαμε…
- Όχι, καθόλου! - όταν αρχίσαμε.
Είμαι κωμικός που πάει προετοιμασμένος.
Πολλοί νέοι κωμικοί πάνε
και αυτοσχεδιάζουν πάνω στη σκηνή.
Είμαι κωμικός που πάει διαβασμένος.
Κι εγώ. Το ονομάζω "επιβίωση".
"Απλώς αυτοσχεδιάζω".
Εντάξει, να δούμε τι θα αυτοσχεδιάζεις σε 25 χρόνια!
Θα λες "Το έχουμε και σε μοκασίνι".
Να τι θα αυτοσχεδιάζεις.
Προσπαθώ να αφαιρώ ό,τι αποσπά την προσοχή από το υλικό του σταντ-απ.
- Αφαιρώ… - Απίστευτο πόσο μοιάζουμε.
Με επηρεάζεις πολύ.
- Τζέρι σε είπαμε; - Ναι.
- Θεέ μου, αυτό είναι; - Αυτό.
Είναι απίστευτο.
Είσαι απ' αυτούς που εκτιμάνε τους μικρούς χώρους, όταν χωράνε πολλά πράγματα.
Σωστά.
Πάμε κάμπινγκ στην πόλη.
- Σοβαρά; - Ναι.
Έχεις δει την ολλανδική ταινία με τον δολοφόνο με το χλωροφόρμιο;
Τη θυμίζει αυτό το βανάκι.
Α, τέλεια.
- Ξέρεις τι λέω; - Ξέρεις κάτι;
Την ολλανδική την έχασα, τις άλλες τις είδα.
Η θέα από ένα βανάκι VW είναι η τελειότερη θέα από αυτοκίνητο.
Δε νιώθεις και τρομερά ασφαλής.
- Είναι τρελό! - Ναι.
- Δεν έχει μπροστινό μέρος. - Δεν έχει.
Προφυλακτήρας, τα γόνατά σου.
- Θα έφευγες ποτέ από τη Νέα Υόρκη; - Δε νομίζω.
Υπάρχει κάποια αποδοτικότητα εδώ:
Θα μπω μέσα, θα πάρω κάτι και μετά θα φύγω.
Όταν πας σε άλλα μέρη,
λες "Είναι η πρώτη μέρα για όλους στη δουλειά;"
- Σε ένα φαρμακείο. - Ή σε αυτό το ξενοδοχείο.
"Φλυαρώ με τον κόσμο όλη μέρα.
Εκτιμώ την ευγένειά σας, αλλά θέλω απλώς το δωμάτιο".
- Η εξυπηρέτηση είναι το παν. - Ναι.
- Κι αυτό είναι εκπληκτικό. - Ναι.
Ο κόσμος συζητάει συχνά για το "καλύτερο μπέργκερ".
Κι εγώ λέω, θέλω το πλησιέστερο καλό μπέργκερ.
Δε θέλω να ζήσω μια περιπέτεια.
Νιώθεις ότι το γεγονός ότι έχεις παιδιά κατέστρεψε την πίτσα για σένα;
Έχεις πάει σε παιδικό πάρτι όπου δεν υπήρχε πίτσα;
Όχι.
Στα παιδικά πάρτι, συχνά έχουν πίτσα κι όχι τούρτα.
Μιλάς σαν πολιτικός που δε συζητάει για τα πραγματικά προβλήματα.
"Συχνά υπάρχει πίτσα…
- Ξέρεις. - κι όχι τούρτα!"
Το μεγαλύτερό μου πρόβλημα στην αρχή ήταν το τρακ στη σκηνή.
Πώς το ξεπέρασες;
Την πρώτη φορά, θυμάμαι ότι σκέφτηκα
ότι είναι σαν να βρίσκεις μια νέα ατάκα στη σκηνή.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο.
Έτσι, κυνηγούσα αυτόν τον ενθουσιασμό,
την ηρεμία, τη δύναμη να κάνεις άγνωστους ανθρώπους
να γελούν και να αλλάζουν διάθεση.
- Η ιππασία είναι ωραία ή… - Όχι για το άλογο.
Όχι, σοβαρά. Εκτός από τα 13χρονα κορίτσια…
- Σοβαρά; - αρέσει η ιππασία;
- Σοβαρά; - Δεν αρέσει.
Έχεις ένα αυτοκίνητο με 250 ίππους.
Και το άλογο λέει "Σοβαρά τώρα;
Μπορείς να πας όπου θες και προτιμάς να με καβαλάς;"
Το διαστημικό λεωφορείο είχε περίπου 20 εκατομμύρια ίππους.
Γιατί το συγκρίνουμε με το άλογο;
Υπάρχει περίπτωση να γυρίζαμε στα άλογα αν χαλούσε το διαστημικό λεωφορείο;
"Έχεις 20.000.0000 φίλους;"
Θέλουμε να συνεχίσουμε μ' αυτό.
Σαν να τον πυροβόλησαν τον τύπο, ε;
Δεν καταλαβαίνω γιατί να κάνεις ηλιοθεραπεία.
- Σωστά. - Θα καιγόμουν,
οι γονείς μου θα μου έδιναν μια μπίρα, θα κοιμόμουν.
- Έτσι… - Σοβαρά;
έκαναν οι Ιρλανδοί καθολικοί στις μεσοδυτικές πολιτείες.
Πότε βλέπατε ήλιο στην Ιντιάνα;
- Δεν έχει ήλιο εκεί. - Έχει.
- Έχει ήλιο εκεί. - Αλήθεια;
Ο κόσμος ξαπλώνει, κάθεται, διαβάζει.
Φαίνεται χαλαρωτικό.
Καταλαβαίνω, μα είναι αλλόκοτο.
Είναι παράξενο.
Άκου ένα αστείο για το στεγνό καθάρισμα.
Όταν πας ρούχα για στεγνό καθάρισμα,
μπορείς να πας σε οποιοδήποτε καθαριστήριο.
Αλλά για να τα πάρεις, πας μόνο σε ένα.
Λοιπόν, αυτό δεν είναι αστείο.
- Ναι. - Έτσι σκέφτονται οι κωμικοί.
- Μπορείς να πας σε οποιοδήποτε. - Επίσης…
Για να τα πάρεις, πας μόνο σε ένα.
Φυσικά.
- Θεωρείς παράξενα τα στριπτιζάδικα; - Ναι, είναι λιγάκι.
- Λατρεύω τις γυμνές. - Σαν εκπομπή μαγειρικής.
- Δε τρώμε κανένα απ' τα φαγητά. - Ναι.
Αλλά θα τα κάνουμε να φαίνονται ωραία, και μετά η εκπομπή τελειώνει.
- Ο γιος σου λατρεύει τα αμάξια; - Όχι.
- Όχι; - Όχι.
Σε απογοητεύει κάπως αυτό;
Όχι, με απογοητεύει πολύ.
- Πόσους κειμενογράφους είχες; - Δεκατρείς.
Εγώ έχω μόνο εμένα και τη γυναίκα μου.
Θα έκανες σόου με τη γυναίκα σου;
Εστιάζω στον γάμο μου.
Θέλω να κάνω ευτυχισμένη τη γυναίκα μου. Θα κάνω τα πάντα…
- Γράφεις; - να την κάνω ευτυχισμένη.
Φυσικά!
- Λοιπόν… - Φυσικά.
Το να δουλέψει για μένα,
δεν είναι αυτό που θα ήθελε όταν με γνώρισε.
Αστυνομικός εκεί πίσω.
- Ναι. - Τον συνέλαβαν.
- Κακός αστυνομικός. - Γεια.
Νομίζω ότι το χιούμορ είναι μία μορφή ευφυΐας.
Σωστά;
- Όχι. - Όχι.
Θέλω να πω, είμαι ευφυέστατος.
Σωστά;
Ήσουν μέχρι που είπες "Σωστά;"…
- Σωστά; - μετά.
Ήμουν έτοιμος να συμφωνήσω ότι είσαι ευφυής μέχρι που είπες "Σωστά;"
"Σωστά;"
Πότε μέθυσες τελευταία φορά;
Τι εννοείς, μέθυσα;
Που ζαλίστηκες αρκετά και η γυναίκα σου είπε "Τζέρι!"
Πριν λίγες εβδομάδες, σε διακοπές, και η αντίδρασή της ήταν "Τζέρι!"
- Ξαφνιάστηκε ευχάριστα; - Ναι.
Υπάρχει κάτι που απέρριψες
- και το ψιλομετάνιωσες; - Όχι.
- Τι ώρα ξύπνησες; - 6:15.
- Διαλογισμό; - Ναι.
Το πρωί τρως γκρέιπφρουτ;
Ήθελα να φάμε πρωινό μαζί.
- Γυμναστική; - Ναι.
Τι γυμναστική; Ζούμπα;
Πίνεις καφέ μόλις ξυπνήσεις ή περιμένεις;
Σήμερα άργησα.
Τι είναι πιο ενοχλητικό; Η κίνηση ή οι ερωτήσεις μου;
Απίστευτο πόσο "αντικέ" είναι όλα.
Το περίεργο με τη φωνή σου είναι ότι είναι ψηλή και χαμηλή ταυτόχρονα.
Όταν είπες "Εκπληκτικό", ήταν πολύ ψηλή και γκέι.
- Ναι. - Και "Πόσο αντικέ όλα…"
- "Αντικέ". - Ναι.
Μπορώ να πω "πολύ ψηλή και γκέι;" Μπορώ να το πω;
Δεν έχω πρόβλημα μ' αυτό.
Έχεις σκεφτεί πόσο τυχερός…
Έχεις την ευκαιρία να κάνεις αυτό που απολαμβάνεις.
Είναι τρελό, σωστά;
- Όχι, είχες μια δουλειά. - Ναι.
- Έφυγες. - Ναι.
Μόνο εσύ έφυγες.
Πού κολλάει το "Είσαι τυχερός;"
Επειδή είχες το θάρρος να το κάνεις.
- Κι αυτό είναι μόνο τύχη; - Έχεις δίκιο, Τζέρι.
Απλώς ρωτάω.
- Εγώ νομίζω… - Έχει ενδιαφέρον.
Και το ταλέντο σου; Τύχη κι αυτό;
Και το χάρισμα να δουλεύεις σκληρά;
- Είναι τύχη αυτό; - Σωστά.
Πότε θα πάρω τα εύσημα για ό,τι κάνω;
Φτάσαμε.
Θα πάμε στο νυχάδικο ή στο 2nd Avenue Deli;
Πάμε στο 2nd Avenue Deli
- για σάντουιτς παστράμι! - Ωραία.
Γουστάρω. Γουστάρω. Γουστάρω.
- Ωραία μυρωδιά, ε; - Ναι.
- Τι κάνετε; - Καλά, καλά.
Αναρωτιέμαι. Θα πιείτε κάτι;
Καφέ ή αναψυκτικό Dr. Brown;
- Μην αναρωτιέσαι. - Εντάξει.
Θα σου πούμε.
- Βέβαια. - Εγώ θα ήθελα καφέ.
- Παρακαλώ. - Κι εσείς; Καλώς.
Ευχαριστώ.
- Πρώτη φορά το ακούω. - Σωστά;
- Αναρωτιόμουν. - "Αναρωτιόμουν…"
Σαν να τριγυρνάει στην κουζίνα. "Αναρωτιέμαι αν αυτοί οι δύο θέλουν κάτι".
Όταν εγκαταστάθηκα στη Νέα Υόρκη, έλεγα στους φίλους μου στην Ιντιάνα…
Ένας φίλος είπε, θυμάμαι,
"Πώς και ζεις στη Νέα Υόρκη;"
Περίμενε να πω "Ο μπαμπάς μου ξέρει τον δήμαρχο".
Μπορείς απλώς να πας.
Οι γονείς σου σε πήγαιναν σε πανηγύρι;
Δεν ήταν… Όταν μεγαλώνεις στη φάρμα σου…
Ήταν σπουδαίο;
"Ο μπαμπάς έχει λεφτά για παπούτσια;"
Είχα ένα αστείο για μια τούρτα σε αίθουσα συσκέψεων.
"Ο Μπιλ έχει γενέθλια".
Λες "Τον μισώ". "Θα 'χει τούρτα".
"Πάω να πω ένα γεια, να δω τι κάνει".
Ναι. Είναι αστείο αυτό.
- Θέλουμε κι οι δύο σάντουιτς με παστράμι. - Ναι.
- Αυτό. - Τέλεια.
- Τέλειο, ε; - Φαίνεται πολύ καλό.
Φαίνεται εκπληκτικό.
Θεέ μου, Τζιμ. Το ωραιότερο γεύμα της ζωής μας.
ΕΝΩ ΤΡΩΝΕ ΠΑΣΤΡΑΜΙ
Θεέ μου, είναι πολύ νόστιμο!
- Θεέ μου! - Είναι καλό, είναι καλό.
- Είναι πολύ καλό. - Πολύ καλό.
Σωστά;
Το σάντουιτς είναι από άλλο κόσμο!
Να σταματήσω!
Δε χρειάζεται να το φάω όλο, αλλά θα το φάω.
Πεντανόστιμο.
Είναι πολύ καλό. Είναι τρομερά καλό.
- Πολύ ωραίο. - Είμαι πολύ χαρούμενος τώρα.
Μεγάλη επιτυχία.
Δε θέλω να τελειώσει αυτή η στιγμή.
- Συγγνώμη. Πώς σε λένε; - Άλαν.
- Άλαν; - Ναι.
- Άλαν, με ένα "Λ" ή δύο; - Α-Λ-Α-Ν.
- Ένα "Λ".
Γράφεται με πολλούς τρόπους.
- Σωστά. - Ας βρούμε άλλον έναν.
Είχα την ευκαιρία να παίξω στο Μπρόντγουεϊ.
Υπέροχες οι παραστάσεις του Μπρόντγουεϊ.
Ο κόσμος γελάει με συγκεκριμένα πράγματα σε μία ταινία,
σε μία παράσταση στο Μπρόντγουεϊ…
- Ναι. - και στη σταντ-απ κωμωδία.
Έχουμε όλοι πάει σε παράσταση στο Μπρόντγουεϊ
και αναρωτιόμαστε "Γελάτε μ' αυτό;"
Πληρώνετε τόσο ακριβό εισιτήριο και γελάτε μ' αυτό;
Σωστά;
Πώς γίνεται και κάποιες πατάτες λασπώνουν ενώ άλλες όχι;
Εξαρτάται πόσο τις βλέπει ο ήλιος.
Ο λόγος που οι κωμικοί θεωρούν ότι είναι τρελοί είναι…
Στην πορεία μου στο σταντ-απ,
κάποια στιγμή, την πρώτη χρονιά,
οποιοσδήποτε λογικός άνθρωπος θα έλεγε "Σταμάτα να το κάνεις αυτό.
Δεν πάει καλά. Δεν έχει κανένα αποτέλεσμα.
Είσαι στενοχωρημένος μετά τα νούμερά σου".
Ο κωμικός είναι σαν τον δολοφόνο.
Ό,τι κι αν σου λένε οι άλλοι, εσύ μάλλον θα το κάνεις.
Θυμήθηκα το τραγούδι του Στιβ Μίλερ.
"Άμπρα άμπρα κατάμπρα".
Όταν κυκλοφόρησε αυτό το τραγούδι,
πιστεύεις ότι όλοι έλεγαν "Κοίτα έχεις μία υπέροχη καριέρα.
Δε θες να το κάνεις αυτό. Κοίτα, υπάρχει μια ολόκληρη γενιά
που ταυτίζεται με το 'Άμπρα Κατάμπρα'.
Όλοι θέλουμε να είμαστε δημοφιλείς".
Καταλαβαίνεις τι λέω;
Αυτό το τραγούδι έπρεπε να τελειώνει με τον ήχο πυροβολισμού.
Να πω μια αστεία ιστορία μου;
Όχι, άσ' το.
Δούλευα σε μία διαφημιστική στη Νέα Υόρκη
και στον όροφό μου ήταν κυρίως Εβραίοι.
Ήμουν ο μόνος μη Εβραίος.
Σε κάποια φάση, είπαν "Πάρε μία τσάντα 'σλεπ'".
Φώναξα "Θέλω μια τσάντα σλεπ". Και απόρησαν: "Τι;"
- Δεν ήξερα τι είναι "σλεπ". - Ναι.
Τέλεια ιστορία, ε; Να μπει στο νούμερο.
Αυτό ήταν όλο;
"Δεν ήξερα τι είναι η τσάντα 'σλεπ'".
Όλοι έχουμε φίλους που δεν παντρεύτηκαν, δεν έκαναν παιδιά.
Όποτε ένας κωμικός, άντρας ή γυναίκα,
όταν παντρεύεται, όλοι οι άλλοι κωμικοί λένε "Σοβαρά;"
Μπορεί να είναι ένας 30χρονος, μία 50χρονη. Κι εμείς λέμε…
"Σοβαρά;"
Και ξεγελάς αυτούς τους θνητούς.
Σηκώθηκε ένα χέρι, βγήκε μπροστά ένας εθελοντής.
Θα καταστρέψεις τη ζωή τους;
Όταν έκανα το νούμερο για τον Πάπα,
ήμουν σε ένα προσωρινά κατασκευασμένο αμφιθέατρο.
Τρία εκατομμύρια άνθρωποι στην Οδό Μπεν Φράνκλιν.
Και εγώ είμαι στη σκηνή.
Ένα αστείο μου ήταν
"Κοιτάξτε, θα είμαι εδώ πάνω για δέκα λεπτά.
Ξέρω, πολλοί από εσάς θα θέλετε να φύγετε,
αλλά μείνετε, παρακαλώ.
Θα βγει ο Πάπας".
Προφανώς, είχαν πάει να τον δουν.
Η καλύτερη ιστορία σου.
Κάναμε το Σταντ-απ για Ήρωες, με τον Τζον Στούαρτ,
τον Μπιλ Κόσμπι, εμένα, τον Τζέρι Σάινφελντ και τον Λούι Σι Κέι.
Βγαίνω και έχω τρακ.
Αυτό έγινε πριν μισήσουν όλοι τον Μπιλ Κόσμπι.
Ο Μπιλ Κόσμπι κάνει το νούμερό του και με παρουσιάζουν.
Αφιέρωσα όλο μου το νούμερο να λέω
"Πρέπει να βγω μετά τον Μπιλ Κόσμπι".
Και λέω "Ευχαριστώ, καλή διασκέδαση στα υπόλοιπα" και φεύγω.
Κι ο Τζέρι λέει "Στα υπόλοιπα;"
Στα υπόλοιπα.
Τα υπόλοιπα!
Σαν σε εταιρεία.
- Δεν ακούς ποτέ το σωστό γέλιο. - Σωστά.
Σκέφτεσαι "Πώς θα βγω ζωντανός από εδώ;"
Σωστά. Αλλά γιατί σε ήθελαν εκεί;
Ο Αρχιεπίσκοπος Φιλαδελφείας με προσκάλεσε.
- Α! - Είμαι "καθαρός κωμικός".
- Είμαι και καθολικός, θα νόμιζαν ότι… - Σωστά.
Και μετά γνώρισα τον Πάπα.
Ένας τύπος στεκόταν πίσω του και μιλούσε ιταλικά ή ισπανικά.
"Κομέντικα". Μόνο αυτό θυμάμαι.
Κι ο Πάπας λέει "Α!" Ήταν πολύ ωραία.
Τον γνώρισες ως καθολικός.
- Σωστά; - Σαν να γνώριζα τον Μελ Μπρουκς.
- Σωστά; - Ναι.
Δεν έχει πιο πάνω.
- Ήταν το καλύτερο παστράμι. - Σοβαρά;
- Δεν το λέω έτσι. - Πω πω.
- Παλιά υπήρχαν 22 σόου. - Σωστά.
Και τώρα, αν δεν έχεις σόου,
προφανώς το αποφάσισες εσύ.
- Επειδή η AT&T έχει δίκτυο. - Σωστά.
- Το κανάλι του GQ. - Ναι.
Αυτό το σκουπίδι έχει κανάλι.
Το έχω δει αυτό το σκουπιδοκάναλο.
- Είναι… - Σκουπίδι.
- Μπούρδα.
Ο κόσμος τα πετάει αυτά.
Άλλο ένα σόου. Γεια.
- Βλέπεις τα σόου; - Όχι.
- Βλέπεις…; - Όχι!
Άρα δε βλέπεις τίποτα.
Μπέιζμπολ. Μ' αρέσει. Είναι ενδιαφέρον, πραγματικό.
Κανείς δεν παριστάνει ότι είναι κάτι.
Δεν αντέχω πια τη δηθενιά.
Δεν αντέχω την υποκρισία.
Καλό το Jim Gaffigan Show.
- Πολύ καλό. - Ναι.
Μου αρέσει ο τίτλος.
- Καλός, έτσι; - Ναι, φρέσκος.
- Αλλά έχει γίνει. - Σωστά;
Σωστά;
Σωστά; Σωστά. Σωστά; Σωστά.
Σωστά; Σωστά; Σωστά; Σωστά;
- Ε; - Ναι.
- Σωστά; - Ναι.
Σωστά, σωστά, σωστά. Σωστά; Σωστά.
- Σωστά; - Σωστά!
Σωστά; Σωστά;
- Σωστά; - Ε, και;
- Φυσικά. - Σωστά;
- Σωστά. - Σωστά, σωστά.
- Σωστά; - Σωστά!
- Σωστά; Σωστά; - Ναι, ναι.
- Σωστά; - Σωστά.
Μπορείς να ανοίξεις αυτές τις περσίδες. Ξέρεις αυτή τη λέξη;
Ξέρεις την περσίδα;
Το αναφέρεις, λες και μιλάμε συνέχεια για περσίδες.
Στην Ιντιάνα μεγάλωσες.
Ναι. Και εκεί λένε "περσίδα";
- Ναι, αυτή είναι μια περσίδα. - Τι είναι η περσίδα;
Για τέτοια παράθυρα.
Το γυρίζεις, ανοίγει και έχεις εξαερισμό.
Είναι κάπως… σαν φυλακή.
Ναι, σαν φυλακή.
Υποτιτλισμός: Μελισσάνθη Γιαννούση.